"Gdy wiecz贸r zal艣ni ksi臋偶ycem..."
Gdy wiecz贸r zal艣ni ksi臋偶ycem,
A zima nas puchem przypr贸szy,
Czy偶 to nie czyst膮 s艂odycz膮,
We dwoje si臋 w ta艅cu poruszy膰?
Ksi臋偶niczk膮 zosta艅 na chwil臋,
A d艂o艅 Tw膮 m膮 d艂oni膮 podeprzyj;
Sobota migiem przeminie -
Co pi臋kne, nie mo偶e trwa膰 wiecznie…
A je艣li Twoja karoca
O 艣wicie li dyni膮 si臋 stanie,
Nie b臋dziem p艂aka膰, bo noc ta
Na zawsze w pami臋ci zostanie
Backstory
Co robi z cz艂owiekiem artystyczna dusza po艂膮czona z nie艣mia艂ym charakterem? Wiele nie powiem; zdradz臋 jedynie kilka wskaz贸wek: pi贸ro, zw贸j, wiersz... W dzisiejszych czasach ostro偶no艣ci trzeba w swej tradycyjno艣ci, niestety. Ja natomiast to szcz臋艣cie mia艂em, 偶e na mi艂y grunt trafi艂em i studni贸wk臋 w najprzyjemniejszym towarzystwie sp臋dzi艂em. Dzi臋kuj臋!