"Poeta"

Raz anielica niewinna i młoda,
Wieniec splatając w błękitu ogrodach,
Lekkość pod stópką zgubiła na chwilę,
W tnącą obłoki runęła szczelinę!
Dzieląc powietrze w podmuchach i świstach,
Z parku spłoszyła najstarsze ptaszyska,
A wśród gałęzi ze skrzydeł bielutkich
Gęsto frunęło piórko za piórkiem.
Marny wydawał się los niewieściny,
Lecz ocaliła w ostatniej się chwili,
Gdy - miast na bruku odcisnąć się gładkim,
Wpadła poecie do oka przypadkiem!

Backstory

Nudna lekcja niemieckiego, sen na jawie, prosto do czystopisu. Tak mógłbym opisać proces twórczy tego utworu. Wyszedł on dość obrazowy, niby scenariusz filmowy - tak mi się wydaje. Ale nic dziwnego - spisałem tylko to, co oczami wyobraźni zobaczyłem. Nie będę się za dużo rozpisywał tutaj - to ty masz wyciągnąć z tekstu coś dla siebie. Wspomnę tylko, że ten utwór jako jedyny doczekał się wersji anglojęzycznej. Żaden ze mnie tłumacz, ale dałem z siebie wszystko i możesz go obejrzeć pod tym linkiem.